វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាត្មា
[អា-ត្មា]
ខ្លួន :
ខ្លួន :
ខ្លួន :
“រកស៊ីចិញ្ចឹមអាត្មា; ខំប្រឹងយោងអាត្មា; កើតមកជាមនុស្សនឹងគេដែរ យោងតែអាត្មាពុំរួច។”
ចិត្ត :
“នរូអ្នកណា ទោះយកអាត្មា ចូលសាសន៍ពុទ្ធរ័ត្ន ចូលធ្វើឱ្យត្រង់ ដោយនូវបន្ទាត់ ហៅស្វែងសម្បត្តិ យកផ្លូវនិព្វាន (សាស្ត្រាច្បាប់ក្រម)។”
ពាក្យសម្រាប់ឮបព្វជិតពុទ្ធសាសនិកនិយាយទៅរកគ្រហស្ថជាសាធារណជន, សំដៅសេចក្ដីថា "ខ្ញុំ, អាចក្ដី" :
“អាត្មាបួសបាន ៥ វស្សាហើយ។”
ចិញ្ចឹមខ្លួន។
“”
ខ្លួនយើង។
“”
ខ្លួនឯង។
“”
ខ្លួនអញ។
“”
(សេចក្ដីអធិប្បាយនៃសុភាសិតនេះថា "បុរសស្ត្រីណាមួយ បើបានប្ដេជ្ញាចិត្ត ចូលកាន់ពុទ្ធសាសនាហើយ ត្រូវប្រតិបត្តិឱ្យត្រង់តាមបន្ទាត់ច្បាប់ព្រះពុទ្ធកុំឱ្យល្អៀង ទើបឈ្មោះថាជាអ្នកស្វែងរកផ្លូវទៅកាន់ព្រះនិព្វាន) "។