វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាទិដ្ឋសព្ទ
ន. [អា-ទិត-ឋៈ-ស័ប]
សព្ទដែលអាទេស គឺសព្ទដែលផ្លាស់អក្សរនេះជាអក្សរនោះតាមវិធីវេយ្យាករណ៍, ដូចជា អានុភាវ ផ្លាស់ វ ជា ព ទៅជា អានុភាព; អា ទិប្ប > អាទិច្ច (ប្ប > ច្ច) ; អទិតិ > អាទិត្យ (តិ > ត្យ) ជាដើម :
សព្ទដែលអាទេស គឺសព្ទដែលផ្លាស់អក្សរនេះជាអក្សរនោះតាមវិធីវេយ្យាករណ៍, ដូចជា អានុភាវ ផ្លាស់ វ ជា ព ទៅជា អានុភាព; អា ទិប្ប > អាទិច្ច (ប្ប > ច្ច) ; អទិតិ > អាទិត្យ (តិ > ត្យ) ជាដើម :
សព្ទដែលអាទេស គឺសព្ទដែលផ្លាស់អក្សរនេះជាអក្សរនោះតាមវិធីវេយ្យាករណ៍, ដូចជា អានុភាវ ផ្លាស់ វ ជា ព ទៅជា អានុភាព; អា ទិប្ប > អាទិច្ច (ប្ប > ច្ច) ; អទិតិ > អាទិត្យ (តិ > ត្យ) ជាដើម :
“ភព, សព, អត្តភាព, អាទីនព, អាទិត្យ ជា អាទិដ្ឋសព្ទ។”
(ម.ព. អាទេស ផង)។