វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាទិទេព
ទេព្តាខាងដើម, ទេព្តាមុនបង្អស់។
ទេព្តាខាងដើម, ទេព្តាមុនបង្អស់។
ទេព្តាខាងដើម, ទេព្តាមុនបង្អស់។
“”
ពាក្យសន្មតហៅអនុត្តរបុគ្គលដែលគេជឿសម្គាល់ទុកថាជាព្រះជាអ្នកបង្កើតទឹកដីនិងសត្វលោក, ជាអ្នករក្សាការពារនិងឱ្យសុខទុក្ខដល់មនុស្សលោក :
“ព្រះអាទិទេព; ព្រះពុទ្ធមិនមែនជាព្រះអាទិទេពទេ ព្រះអង្គគ្រាន់តែជាមនុស្សអស្ចារ្យ។”