វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាធម្ម
គុ. [អា-ធ័ម]
ពាក្យប្រើក្លាយមកពី បា. អធម្ម "ដែលមិនមែនធម៌, ដែលខុសធម៌, ក្រៅគន្លងធម៌, ខុសច្បាប់" ឬ ក្លាយមកពី សំ. អាធរ្មិក "ដែលមិនប្រកបដោយធម៌, មិនតាមយុត្តិធម៌" :
ពាក្យប្រើក្លាយមកពី បា. អធម្ម "ដែលមិនមែនធម៌, ដែលខុសធម៌, ក្រៅគន្លងធម៌, ខុសច្បាប់" ឬ ក្លាយមកពី សំ. អាធរ្មិក "ដែលមិនប្រកបដោយធម៌, មិនតាមយុត្តិធម៌" :
ពាក្យប្រើក្លាយមកពី បា. អធម្ម "ដែលមិនមែនធម៌, ដែលខុសធម៌, ក្រៅគន្លងធម៌, ខុសច្បាប់" ឬ ក្លាយមកពី សំ. អាធរ្មិក "ដែលមិនប្រកបដោយធម៌, មិនតាមយុត្តិធម៌" :
“មនុស្សអាធម្ម គឺមនុស្សក្រៅធម៌, ក្រៅច្បាប់។”
(ម.ព. អធម្ម ផង)។