វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាព័ទ្ធ
គុ. [អា-ពាត់]
ដែលចងភ្ជាប់ឬចងរួតរឹត, ចងក្រៀក, ត្របែង; ដែលជាប់តៗមក។
ដែលចងភ្ជាប់ឬចងរួតរឹត, ចងក្រៀក, ត្របែង; ដែលជាប់តៗមក។
ដែលចងភ្ជាប់ឬចងរួតរឹត, ចងក្រៀក, ត្របែង; ដែលជាប់តៗមក។
“”
ដែលគង់ គឺស្វិតសាច់កាប់មិនមុត (ដោយសូត្រមន្តអាគមសែកទឹកឬសែកសុរាផឹកជាដើម ...) :
“គង់អាព័ទ្ធ, អាគមអាព័ទ្ធ។”
(ស. សរសេរជា អាព័ត អ.ថ. អាផ័ត)។