វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាមិស
សាច់ (ដែលប្រើជាអាហារ) ; នុយ; របស់ជាគ្រឿងទាក់ចិត្តឬជាគ្រឿងជន្លជន្លេញចិត្ត; លាភៈ, សក្ការៈ ឬលាភសក្ការៈ; ទាន, ទេយ្យទាន ឬទេយ្យវត្ថុ; ចតុប្បច្ច័យ; អាហារ :
សាច់ (ដែលប្រើជាអាហារ) ; នុយ; របស់ជាគ្រឿងទាក់ចិត្តឬជាគ្រឿងជន្លជន្លេញចិត្ត; លាភៈ, សក្ការៈ ឬលាភសក្ការៈ; ទាន, ទេយ្យទាន ឬទេយ្យវត្ថុ; ចតុប្បច្ច័យ; អាហារ :
សាច់ (ដែលប្រើជាអាហារ) ; នុយ; របស់ជាគ្រឿងទាក់ចិត្តឬជាគ្រឿងជន្លជន្លេញចិត្ត; លាភៈ, សក្ការៈ ឬលាភសក្ការៈ; ទាន, ទេយ្យទាន ឬទេយ្យវត្ថុ; ចតុប្បច្ច័យ; អាហារ :
“ខំប្រឹងសម្លឹងឃើញអាមិសៈ។”
ការឱ្យអាមិសៈ; ការឱ្យចតុប្បច្ច័យ (ជាគូគ្នានឹង ធម្មទាន)។
“”
អ្នកឱ្យអាមិសៈ។
“”
(ម.ព. អាមិសទាយក)។
“”
បូជាដោយអាមិសៈ។
“”
ការសន្សំអាមិសៈ, ការលាក់សុំអាមិសៈ។
“”
ព្រោះហេតុតែអាមិសៈ; ដោយសារតែអាមិសៈ គឺដោយសារសម្លឹងឃើញលាភឬផលប្រយោជន៍នៅមុខ។
“”
(បើស្ត្រីជា អាមិសទាយិកា)។