វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាមេណ្ឌិតលេខ
ន. [អា-មេន-ឌិ-តៈ-ឡេក]
លេខផ្ទួនឬគ្រឿងសម្គាល់ពាក្យផ្ទួន។
លេខផ្ទួនឬគ្រឿងសម្គាល់ពាក្យផ្ទួន។
លេខផ្ទួនឬគ្រឿងសម្គាល់ពាក្យផ្ទួន។
“”
ពាក្យផ្ទួន, សម្ដីថែមៗ ដូចយ៉ាង ទៅៗ!, កុំៗ, បងៗ ជាដើម (ហៅ អនុលាប ក៏បាន)។
“”
(ម.ព. អាមេណ្ឌិតពាក្យ)។
“”
(ម.ព. អាមេណ្ឌិតពាក្យ)។
“”
(ម.ព. អាមេណ្ឌិតវាទី)។
“”
អ្នកដែលច្រើនតែនិយាយផ្ទួនៗ, ដូចជា លោកៗ, អ្នកៗ, តាៗ, យាយៗ ជាដើម។
“”
សព្ទផ្ទួនៗ, ដូចជា បា. អាបោ អាបោ "ទឹកៗ"; ភិយ្យោ ភិយ្យោ, សំ. ភូយស៑ ភូយស៑ "ច្រើនៗ (ច្រើនក្រៃលែង) " ជាដើម; ខ្មែរដូចជា ផ្សេងៗ, ទីទៃៗ; ច្រើនៗ; តិចៗ; ដដែលៗ ជាដើម។
“”
(បើស្ត្រីជា អាមេណ្ឌិតវាទិនី)។