វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាមោទ
[អា-មោ-ទៈ]
សេចក្ដីរីករាយច្រើន; គ្រឿងឬក្លិនក្រអូបខ្លាំងឬក្រអូបសាយ, ក្រអូបឈ្ងប់,ដែលរីករាយច្រើន, ដែលមានអំណរខ្លាំង; ក្រអូបខ្លាំង, ក្រអូបសាយ។
សេចក្ដីរីករាយច្រើន; គ្រឿងឬក្លិនក្រអូបខ្លាំងឬក្រអូបសាយ, ក្រអូបឈ្ងប់,ដែលរីករាយច្រើន, ដែលមានអំណរខ្លាំង; ក្រអូបខ្លាំង, ក្រអូបសាយ។
សេចក្ដីរីករាយច្រើន; គ្រឿងឬក្លិនក្រអូបខ្លាំងឬក្រអូបសាយ, ក្រអូបឈ្ងប់,ដែលរីករាយច្រើន, ដែលមានអំណរខ្លាំង; ក្រអូបខ្លាំង, ក្រអូបសាយ។
“”
ដែលរីករាយច្រើន, ដែលមានអំណរខ្លាំង; ក្រអូបខ្លាំង, ក្រអូបសាយ។
“”
សម្ដីរួសរាយឬស្រស់ស្រាយ, រាក់ទាក់, ចចាកអារ៉ាក, ចៅរ៉ៅ ដោយមានសេចក្ដីរីករាយ ឬដោយមានអំណរខ្លាំង។ (ព.កា.) :
“អាមោទវាទញាតិរីករាយ ស្រស់ស្រាយសប្បាយទាំងអស់គ្នា ជាភាពឱ្យមានសមគ្គា ដែលជាប្រភពសាមគ្គី។”
ក្លិនក្រអូបខ្លាំង, ក្លិនក្រអូបសាយ។
“”
ផ្កាដែលមានក្លិនក្រអូបខ្លាំងឬក្រអូបសាយ។
“”
ភាពឬដំណើរនៃអាមោទៈ។
“”
រសនៃអាមោទៈ។
“”
(ម.ព. អាមោទកថា)។
“”
(ម.ព. អាមោទវាចា)។
“”