វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាយ
សព្វ. [អាយ]
ដែលទីទៃពីពាក្យថា នាយ ឬ ខាងនាយ គឺខាងនេះ, ខាងឯណេះ :
ដែលទីទៃពីពាក្យថា នាយ ឬ ខាងនាយ គឺខាងនេះ, ខាងឯណេះ :
ដែលទីទៃពីពាក្យថា នាយ ឬ ខាងនាយ គឺខាងនេះ, ខាងឯណេះ :
“ខាងអាយ; ត្រើយអាយ, ស្រុកអាយ, ឯអាយ, រៀងអាយ, មកអាយសិន!”
ថានេះថានោះ, ថានេះហើយថានោះទៀត :
“ជួញជិតៗ ជាជាងជួញឆ្ងាយ ជួញរៀងអាយ ចិញ្ចឹមមាតា។ (ព.កា.) ថា ...ហៃកូនមាសម្ដាយ មកអាយឆាប់រ៉ា ម្ដាយនឹងប្រាប់បា ឱ្យដឹងរឿងហេតុ។”
ពីនេះពីនោះ, ខាងណេះខាងណោះ, ត្រង់ណេះត្រង់ណោះ :
“និយាយលេងនាយអាយ; ចាំរកនាយអាយមើល ក្រែងលោបាន។”