វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អារម្ភ
ន. [អា-រ័ម]
ការប្រារព្ធ, ការតាំងផ្ដើមឬផ្ដួចផ្ដើម; ការរៀបរប; ដំណើរចាប់ផ្ដើមការ, ចាប់ធ្វើការឬចាប់ការ។
ការប្រារព្ធ, ការតាំងផ្ដើមឬផ្ដួចផ្ដើម; ការរៀបរប; ដំណើរចាប់ផ្ដើមការ, ចាប់ធ្វើការឬចាប់ការ។
ការប្រារព្ធ, ការតាំងផ្ដើមឬផ្ដួចផ្ដើម; ការរៀបរប; ដំណើរចាប់ផ្ដើមការ, ចាប់ធ្វើការឬចាប់ការ។
“”
ចិត្តគិតតាំងផ្ដើមជាមុន, ចិត្តប្រារព្ធ។
“”
គំនិតដែលផ្ដួចផ្ដើមឡើង។
“”
បទផ្ដើម, សេចក្ដីប្រារព្ធ, អារម្ភកថា។
“”
ពាក្យផ្ដើមនិយាយមុនគេ។
“”
អ្នកដែលច្រើនតែផ្ដើមនិយាយមុនគេ (ក្នុងទីប្រជុំជាដើម) អ្នកផ្ដើមនិយាយមុន។
“”
(ម.ព. អារម្ភវាទិន)។
“”
(ម.ព. អារម្ភវាទិន)។
“”
(បើស្ត្រីជា អារម្ភវាទិនី)។