គ្រឿងតោង; គ្រឿងព្យួរ; គ្រឿងទាញឬទាញទាក់; គ្រឿងតោងរបស់ចិត្ត; គំនិត; ការដឹង; ...។ ដែលប្រើដោយច្រើន, សំដៅត្រង់ គ្រឿងតោងរបស់ចិត្ត មាន ៦ប្រភេទគឺ រូបារម្មណ៍ (សម្រាប់ភ្នែក), សទ្ទារម្មណ៍ (សម្រាប់ត្រចៀក), គន្ធារម្មណ៍ (សម្រាប់ច្រមុះ), រសារម្មណ៍ (សម្រាប់អណ្ដាត), ផោដ្ឋព្វារម្មណ៍ (សម្រាប់សព៌ាង្គកាយ លើកអាយតនៈ ៥ចេញ), ធម្មារម្មណ៍ (សម្រាប់ចិត្តសុទ្ធ) :
គ្រឿងតោង; គ្រឿងព្យួរ; គ្រឿងទាញឬទាញទាក់; គ្រឿងតោងរបស់ចិត្ត; គំនិត; ការដឹង; ...។ ដែលប្រើដោយច្រើន, សំដៅត្រង់ គ្រឿងតោងរបស់ចិត្ត មាន ៦ប្រភេទគឺ រូបារម្មណ៍ (សម្រាប់ភ្នែក), សទ្ទារម្មណ៍ (សម្រាប់ត្រចៀក), គន្ធារម្មណ៍ (សម្រាប់ច្រមុះ), រសារម្មណ៍ (សម្រាប់អណ្ដាត), ផោដ្ឋព្វារម្មណ៍ (សម្រាប់សព៌ាង្គកាយ លើកអាយតនៈ ៥ចេញ), ធម្មារម្មណ៍ (សម្រាប់ចិត្តសុទ្ធ) :
“អារម្មណ៍ល្អ, អារម្មណ៍មិនល្អ, អារម្មណ៍មិនទៀង។”
សំដៅត្រង់ គំនិត និង ការដឹង, ដូចជា កៀងអារម្មណ៍ កៀងប្រមូលគំនិតមិនឱ្យទាសរសេមរសាម។
“”
ឃ្វាងគំនិត។
“”
ចាប់ចិត្ត, ជាប់ចិត្ត, ជាប់គំនិត។
“”
ផ្ទួនគំនិត។
“”
ជោកគំនិត, ស៊ប់ចិត្តពេញទី។
“”
ទទួលដឹង, បានដឹង (ដោយភ្នែកឃើញរូបជាដើម)។
“”
ទប់គំនិត។
“”
ទាញគំនិត។
“”
ទាសគំនិត ឬគំនិតទាស។
“”
ទាស់ចិត្ត, ទាស់អធ្យាស្រ័យ; មិនត្រូវធាតុគ្នា។
“”
ប៉ះឬប្រទះរូបារម្មណ៍ជាដើម; ទង្គុកចិត្តគ្នា។
“”
(ម.ព. ប៉ះអារម្មណ៍)។
“”
ប្រមូលគំនិត, ធ្វើឱ្យមូលចិត្ត។
“”
ទទួលអារម្មណ៍, ចាប់អារម្មណ៍។
“”
(ម.ព. រងអារម្មណ៍)។
“”
ស្ទាក់ផ្លូវគំនិត។
“”
ដំណើរផ្សេងនៃអារម្មណ៍។
“”
(ម.ព. ទាសអារម្មណ៍)។
“”
(ម.ព. អាយតនៈ ផង)។