វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អារាធក
អ្នករាប់រក; អ្នកមានសេចក្ដីឱបអរ; អ្នកយកចិត្តយកថ្លើម; អ្នកប្រោសប្រាណ; អ្នកអារាធនា។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅត្រង់ អ្នកអារាធនា ជាង :
អ្នករាប់រក; អ្នកមានសេចក្ដីឱបអរ; អ្នកយកចិត្តយកថ្លើម; អ្នកប្រោសប្រាណ; អ្នកអារាធនា។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅត្រង់ អ្នកអារាធនា ជាង :
អ្នករាប់រក; អ្នកមានសេចក្ដីឱបអរ; អ្នកយកចិត្តយកថ្លើម; អ្នកប្រោសប្រាណ; អ្នកអារាធនា។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅត្រង់ អ្នកអារាធនា ជាង :
“ភិក្ខុអារាធកៈ ឬ អារាធកភិក្ខុ ភិក្ខុអ្នកអារាធនាភិក្ខុផងគ្នាសុំឱ្យសម្ដែងធម៌ឬសូត្របាតិមោក្ខជាដើម។”
(ម.ព. អារាធនា ផង)។