វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អារោគ្យ
ន. [អា-រោក]
ដំណើរមិនមានរោគ; សេចក្ដីសុខសប្បាយកាយ; ភាពឬដំណើរជាអ្នកសុខសប្បាយខ្លួន។
ដំណើរមិនមានរោគ; សេចក្ដីសុខសប្បាយកាយ; ភាពឬដំណើរជាអ្នកសុខសប្បាយខ្លួន។
ដំណើរមិនមានរោគ; សេចក្ដីសុខសប្បាយកាយ; ភាពឬដំណើរជាអ្នកសុខសប្បាយខ្លួន។
“”
(វេវ. អរោគភាព, អនាម័យ ព.ផ្ទ. រោគភាព)។