វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អារោទន
ន. [អា-រោ-ទៈ-នៈ]
ដំណើរយំរៀបរាប់; ដំណើរយំខ្លាំង; ដំណើរយំទួញ, ទំនួញ។
ដំណើរយំរៀបរាប់; ដំណើរយំខ្លាំង; ដំណើរយំទួញ, ទំនួញ។
ដំណើរយំរៀបរាប់; ដំណើរយំខ្លាំង; ដំណើរយំទួញ, ទំនួញ។
“”
ហេតុនៃអារោទនៈ។
“”
ភាវៈនៃអារោទនៈ។
“”
សូរសព្ទអារោទនៈ។
“”
(ម.ព. អារោទនការណ៍)។
“”