វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាលាប
ន. [អា-ឡា-ប៉ៈ] ឬ [អា-ឡាប]
ការនិយាយរួសរាយ, រាក់ទាក់, រអាករពាយ។
ការនិយាយរួសរាយ, រាក់ទាក់, រអាករពាយ។
ការនិយាយរួសរាយ, រាក់ទាក់, រអាករពាយ។
“”
សម្ដីរួសរាយរកគ្នា។
“”
ការនិយាយចរចារាក់ទាក់ទៅវិញទៅមករកគ្នា :
“(ព.កា.) អាលាបកថា បង្កើតជាការប្រាស្រ័យ កើតបានជាបច្ច័យ នៃសេចក្ដីព្រមព្រៀងគ្នា។ អាលាបសល្លាប ជាសភាពសមគ្គា ព្រះពុទ្ធទ្រង់ប្រាប់ថា ជាប័ក្ខពួកសាមគ្គី។”
(វេវ. សល្លាប)។