វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អាវុសោ

សព្វ. [អា-វុ-សោ]

(ព.វិ.) សព្ទមានសេចក្ដីថា "អ្នកមានអាយុ" (ដូចគ្នានឹង អាយុស្មន្ត, អាយស្មន្ត, អាយស្មា ដែរ) ; សម្រាប់ភិក្ខុចាស់វស្សានិយាយទៅរកភិក្ខុខ្ចីវស្សាជាង ឬនិយាយទៅរកសាមណេរ (ប្រើបានទាំង ឯក, ទាំង ពហុ.)។ បព្វជិតនិយាយទៅរកគ្រហស្ថជាសាធារណជនឬដែលស្និទ្ធស្នាលថា អាវុសោ ក៏បាន :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

(ព.វិ.) សព្ទមានសេចក្ដីថា "អ្នកមានអាយុ" (ដូចគ្នានឹង អាយុស្មន្ត, អាយស្មន្ត, អាយស្មា ដែរ) ; សម្រាប់ភិក្ខុចាស់វស្សានិយាយទៅរកភិក្ខុខ្ចីវស្សាជាង ឬនិយាយទៅរកសាមណេរ (ប្រើបានទាំង ឯក, ទាំង ពហុ.)។ បព្វជិតនិយាយទៅរកគ្រហស្ថជាសាធារណជនឬដែលស្និទ្ធស្នាលថា អាវុសោ ក៏បាន :

ឧទាហរណ៍

“និមន្តទៅណាអាវុសោ?, និមន្តឆាន់ទៅអាវុសោ!; នែអាវុសោ, ការនេះមិនមែនជាភារៈរបស់លោករាល់គ្នាទេ; អាវុសោ អ្នកបានសមាទានសីលហើយឬ? (ព.ទេ.)។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់