វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាសង្កា
ន. [អា-សង់-កា]
សេចក្ដីសង្ស័យខ្លាំង; ការនឹកពិភាល់ខ្លាំង; សេចក្ដីរង្កៀសខ្លាំង; ដំណើរដិតចិត្តឬចាប់មន្ទិលទៅរក :
សេចក្ដីសង្ស័យខ្លាំង; ការនឹកពិភាល់ខ្លាំង; សេចក្ដីរង្កៀសខ្លាំង; ដំណើរដិតចិត្តឬចាប់មន្ទិលទៅរក :
សេចក្ដីសង្ស័យខ្លាំង; ការនឹកពិភាល់ខ្លាំង; សេចក្ដីរង្កៀសខ្លាំង; ដំណើរដិតចិត្តឬចាប់មន្ទិលទៅរក :
“មានអាសង្កា; ខ្ញុំមានអាសង្កាទៅលើឈ្មោះ ...។ ព.កា. បញ្ជាក់ឱ្យរិះរេមើលសិន បើមានអាសង្កា កុំអាលថាឱ្យគេដឹង ត្រូវរិះរេរំពឹង ស្ទង់មើលហេតុឱ្យជាក់សិន)។”
លំដាប់នៃទីអង្គុយឬទីអង្គុយជាលំដាប់គ្នា។
“”
សាលាឬរោងសម្រាប់អង្គុយ។
“”
(ម.ព. សង្កា{¥¥}១{££} ផង)។