វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាស្រម
ន. [អា-ស្រំ]
កន្លែងនៅសម្រាប់ធ្វើចិត្តឱ្យស្ងប់រម្ងាប់, លំនៅសម្រាប់រម្ងាប់រាគាទិក្កិលេស គឺខ្ទមឬកុដិលំនៅរបស់តាបស, ឥសី, យោគី :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
កន្លែងនៅសម្រាប់ធ្វើចិត្តឱ្យស្ងប់រម្ងាប់, លំនៅសម្រាប់រម្ងាប់រាគាទិក្កិលេស គឺខ្ទមឬកុដិលំនៅរបស់តាបស, ឥសី, យោគី :
ឧទាហរណ៍
“ពួកឥសីតែងធ្វើអាស្រមនៅក្នុងព្រៃ។”
២
ទីអាស្រម, ទីក្បែរឬជុំវិញអាស្រម :
ឧទាហរណ៍
“តាបសតែងបោសសម្អាតអាស្រមបទតាមពេលកំណត់ពុំដែលខាន។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់