វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាស្រូវ
ដែលលេចឮខ្ចរខ្ចាយឬសាយសុសទៅថាមិនល្អ, ថាសៅហ្មង; ដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះសៅហ្មង :
ដែលលេចឮខ្ចរខ្ចាយឬសាយសុសទៅថាមិនល្អ, ថាសៅហ្មង; ដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះសៅហ្មង :
ដែលលេចឮខ្ចរខ្ចាយឬសាយសុសទៅថាមិនល្អ, ថាសៅហ្មង; ដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះសៅហ្មង :
“ពាក្យអាស្រូវ, កេរ្តិ៍ឈ្មោះអាស្រូវ; មនុស្សអាស្រូវ។”
ដំណើរសៅហ្មងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ; ដំណើរលេចឮខ្ចរខ្ចាយកេរ្តិ៍ឈ្មោះសៅហ្មង :
“នាំឱ្យមានអាស្រូវ។”
ដែលគេចេះតែនិយាយតៗគ្នា ឮសុសសព្វអំពីកេរ្តិ៍ឈ្មោះសៅហ្មង។
“”
ភាពអាក្រាតកេរភេទនៃមនុស្សពេញវ័យជាសាធារណៈនៅក្រៅពីតំបន់ដែលគេអនុញ្ញាត។
“”
ដែលលេចឮកេរ្តិ៍ឈ្មោះសៅហ្មងសាយសុសទៅឆ្ងាយ។
“”
(ម.ព. បារាយណ៍{¥¥}២{££} ផង)។