វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាហារ
ន. [អា-ហា]
គ្រឿងសម្រាប់បរិភោគចម្អែតអាត្មា, ភោជន :
គ្រឿងសម្រាប់បរិភោគចម្អែតអាត្មា, ភោជន :
គ្រឿងសម្រាប់បរិភោគចម្អែតអាត្មា, ភោជន :
“ចម្អិនអាហារ, បរិភោគអាហារ។”
អាហារប្រណិត គឺអាហារផ្ចិតផ្ចង់, អាហារឆ្ងាញ់ពិសា។
“”
អាហារសៅហ្មង។
“”
ការរវល់ដោយអាហារ គឺការចាត់ចែងឬបរិភោគអាហារ។
“”
ការស្វែងរកអាហារ។
“”
(ព.វិ.) អាហារដែលបានដោយការដើរបិណ្ឌបាត។
“”
អាហារដែលមានសារជាតិបំប៉នបន្ថែម ដើម្បីជួយទ្រទ្រង់សុខភាព :
“មនុស្សចាស់គួរប្រើអាហារបំប៉នជំនួយសុខភាព។”
បញ្ជីរាយរាប់មុខម្ហូបដែលដាក់បង្ហាញភ្ញៀវមើលក្នុងពេលបរិភោគឬដែលមានសម្រាប់លក់ប្រចាំថ្ងៃក្នុងភោជនាគារ។
“”