វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាឡោះ
កិ. [អា-ឡោះ]
នឹកស្រណោះទៅរក, នឹកស្រណោះដល់, នឹកអាល័យដោយស្រណោះ :
នឹកស្រណោះទៅរក, នឹកស្រណោះដល់, នឹកអាល័យដោយស្រណោះ :
នឹកស្រណោះទៅរក, នឹកស្រណោះដល់, នឹកអាល័យដោយស្រណោះ :
“អាឡោះកន្លែងដែលធ្លាប់លេងពីក្មេង (ម.ប្រ.)។”
ពាក្យសម្រាប់ប្រើផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ អាល័យ :
“អាឡោះអាល័យ គឺអាល័យក្រៃពេក, អាល័យខ្លាំង, អាល័យមិនដាច់; នឹកស្រណោះស្រងោចចិត្តទៅរក។”