វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាំងតង់ស៊ីតេ
ន. [អាំង-តង់-ស៊ី-តេ]
បរិមាណឬកម្រិតនៃភាពខ្លាំងនៃចរន្តអគ្គិសនី ពន្លឺ កម្ដៅ ឬសូរសំឡេងក្នុងមួយឯកតាក្រឡាផ្ទៃឬឯកតាចំណុះ។
បរិមាណឬកម្រិតនៃភាពខ្លាំងនៃចរន្តអគ្គិសនី ពន្លឺ កម្ដៅ ឬសូរសំឡេងក្នុងមួយឯកតាក្រឡាផ្ទៃឬឯកតាចំណុះ។
បរិមាណឬកម្រិតនៃភាពខ្លាំងនៃចរន្តអគ្គិសនី ពន្លឺ កម្ដៅ ឬសូរសំឡេងក្នុងមួយឯកតាក្រឡាផ្ទៃឬឯកតាចំណុះ។
“”