វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អឺត
ឧ. [អឺត]
សូរលាន់មាត់ដោយអំណរ ព្រោះរើសផ្លែឈើបានជាដើម (ដោយសេចក្ដីថា "បានមកខ្លួនឯណេះក្រអឺត") :
សូរលាន់មាត់ដោយអំណរ ព្រោះរើសផ្លែឈើបានជាដើម (ដោយសេចក្ដីថា "បានមកខ្លួនឯណេះក្រអឺត") :
សូរលាន់មាត់ដោយអំណរ ព្រោះរើសផ្លែឈើបានជាដើម (ដោយសេចក្ដីថា "បានមកខ្លួនឯណេះក្រអឺត") :
“អឺតបានអញ!”
ងាយ, ស្រួល :
“ផ្លូវស្រណុកអឺត, ការស្រណុកអឺត (ព.សា.)។”