វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អុក
កិ. [អុក]
យកជង្គង់ឬកែងដៃវាយទៅលើគូប្រយុទ្ធ :
យកជង្គង់ឬកែងដៃវាយទៅលើគូប្រយុទ្ធ :
យកជង្គង់ឬកែងដៃវាយទៅលើគូប្រយុទ្ធ :
“អុកមួយជង្គង់, អុកនឹងកែងដៃ។”
ចាប់កូនចត្រង្គប៉ែកខាងខ្លួនមួយកូនទង្គិចលើក្ដារចត្រង្គត្រង់ក្រឡាដែលត្រូវអុក ស្រែកថា អុក! (ច្រើនប្រើសំឡេងខ្ពស់វែង អុ៎ក!)។
“”
ល្បែងអុកដែលមានក្រឡាតម្រៀបកូននិងក្រឡាដើរខុសពីអុកខ្មែរ ដូចជាស្ដេចនៅទល់មុខគ្នា, ត្រីនៅជាប់នឹងជួរស្ដេចហើយបកនៅក្រឡាចុងបំផុត, នាងដើរបានវែងទៅគ្រប់ទិស, គោលដើរបានវែងទៅតែទិសខ្វែង...។ល។
“”
(ម.ព. ឧក)។
“”
(ម.ព. ពាង{¥¥}២{££})។
“”
ខ្សែចងទ្រូងឬខ្សែពុង គឺខ្សែដែលចងរឹតកែបសេះ
“ធូរខ្សែអុក, ចងខ្សែអុក (ខ្សែទ្រូង)។”