វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អុញ!
ឧ. [អុញ]
ពាក្យលាន់មាត់ដោយភ្ញាក់, ដោយជ្រុលគំនិត, ជ្រុលដៃ; នឹកស្ដាយ; បន្ទោស; ស្ងើចឬដោយមានអំណរជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ពាក្យលាន់មាត់ដោយភ្ញាក់, ដោយជ្រុលគំនិត, ជ្រុលដៃ; នឹកស្ដាយ; បន្ទោស; ស្ងើចឬដោយមានអំណរជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“អុញ! កំពប់អស់រលីង!; អុញ! ធ្វើកើតភ្លាម!; អុញន៏! គេថាកុំៗមិនស្ដាប់, ឥឡូវមិនខុសពីមាត់ថា! មែនអ៊ីថា!”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់