វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អុរ
គុ.កិ., គុ. [អុល]
ដែលធ្លាក់ភ្លៀងខ្លាំង :
ដែលធ្លាក់ភ្លៀងខ្លាំង :
ដែលធ្លាក់ភ្លៀងខ្លាំង :
“ភ្លៀងអុរ គឺភ្លៀងខ្លាំង, ភ្លៀងធំ។”
ដែលទើបភ្ញាក់ពីដេក :
“ថ្នំាអុរ គឺថ្នាំសម្រាប់ប្រើទាំងអុរ។”
មុខមាត់ដែលទើបភ្ញាក់ពីដេកមិនទាន់លុបលាងជម្រះនៅឡើយ :
“ឈ្លោះទាំងអុរ, ទឹកមាត់អុរ។”
(ព.សា. និយាយក្លាយជា ឱរ ក៏មាន ប៉ុន្តែមិនដែលសរសេរទេ។ម.ព. បង្អុរ ផង)។