វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អៀនប្រៀន
ដែលអៀនអៀរមមៀរ, អៀនមូរមុខ, ក្រអឹមក្រអៀម :
ដែលអៀនអៀរមមៀរ, អៀនមូរមុខ, ក្រអឹមក្រអៀម :
ដែលអៀនអៀរមមៀរ, អៀនមូរមុខ, ក្រអឹមក្រអៀម :
“មនុស្សអៀនប្រៀន, ឫកពាអៀនប្រៀន។”
ដែលខ្ជិលមូរមុខក្រអឹមក្រអៀម, ខ្ជិលអៀនប្រៀន :
“(ព.ទ.បុ.) កម្ជិលអៀនប្រៀន បួសហើយមិនរៀន បន្ទោសថាខ្លៅ (សេចក្ដីងាយទេ)។”