វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អៃរ៉ា
ន. [អៃ-រ៉ា]
ទែនទយគ្រឹហាមានរាងសណ្ឋានស្ទើរជារូបគ្រុឌ សម្រាប់ដាក់ទ្ររងស្បូវគ្រប់សសរប្រាសាទ, វិហារឬសាលាជាដើម ប្រើជាគ្រឿងរចនាឱ្យលេចលម្អ :
ទែនទយគ្រឹហាមានរាងសណ្ឋានស្ទើរជារូបគ្រុឌ សម្រាប់ដាក់ទ្ររងស្បូវគ្រប់សសរប្រាសាទ, វិហារឬសាលាជាដើម ប្រើជាគ្រឿងរចនាឱ្យលេចលម្អ :
ទែនទយគ្រឹហាមានរាងសណ្ឋានស្ទើរជារូបគ្រុឌ សម្រាប់ដាក់ទ្ររងស្បូវគ្រប់សសរប្រាសាទ, វិហារឬសាលាជាដើម ប្រើជាគ្រឿងរចនាឱ្យលេចលម្អ :
“អៃរ៉ាវិហារ។”
(ប្រហែលជាហៅកាត់ខ្លីពីពាក្យឰរាវ័ណឬឰរាវ័ត ទេដឹង? ព្រោះវិហារខ្លះគេធ្វើទែនទយមានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងរូបនាគឬរូបប្រមោយដំរីក៏មាន។ ម.ព. ឯរាវ័ណ ផង)។