វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អំណឹះ
ធ. [អំ-ណឹះ]
តមកឬតទៅ, ចំណេរកាលតមក ឬចំណេរកាលតទៅ :
តមកឬតទៅ, ចំណេរកាលតមក ឬចំណេរកាលតទៅ :
តមកឬតទៅ, ចំណេរកាលតមក ឬចំណេរកាលតទៅ :
“អំណឹះពីនោះមក តពីនោះមក។”
ចំណេរកាលតទៅ។
“”
លុះដល់ឥតពី, កាលបើឥតពី :
“ម្នាលអានន្ទ, អំណឹះឥតពីអញតថាគតទៅ ធម៌វិន័យនឹងជាសាស្តានៃអ្នកទាំងឡាយជាតំណាងអញតថាគត (ពុទ្ធបណ្ដាំ)។”