វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អំណោយ
ន. [អំ-ណោយ]
ការឱ្យ; អ្វីៗដែលឱ្យ (កុំប្រើថា សេចក្ដីអំណោយ, ការអំណោយ, របស់អំណោយ ដូច្នេះឡើយ; ប៉ុន្តែបើប្រើជា របស់ជាអំណោយ ដូច្នេះបាន)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ការឱ្យ; អ្វីៗដែលឱ្យ (កុំប្រើថា សេចក្ដីអំណោយ, ការអំណោយ, របស់អំណោយ ដូច្នេះឡើយ; ប៉ុន្តែបើប្រើជា របស់ជាអំណោយ ដូច្នេះបាន)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ទទួលរបស់ដែលគេឱ្យដោយសទ្ធា។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់