វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អំបែងចេះ
ន. [អំ-បែង-ចេស]
អំបែងល្អិតល្អោចច្រើនបែបដែលកប់លាយគ្នាក្ដាំងនៅក្នុងដីយូរអង្វែងហើយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អំបែងល្អិតល្អោចច្រើនបែបដែលកប់លាយគ្នាក្ដាំងនៅក្នុងដីយូរអង្វែងហើយ :
ឧទាហរណ៍
“ជីកដីទៅឃើញសុទ្ធតែអំបែងចេះ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់