វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អំប៉ើក
គុ.កិ., គុ. [អំ-ប៉ើក]
ដែលកម្រើកងើបៗដាក់ៗរបះរបើងរឿយៗ; ប្លើកៗរឿយៗ :
ដែលកម្រើកងើបៗដាក់ៗរបះរបើងរឿយៗ; ប្លើកៗរឿយៗ :
ដែលកម្រើកងើបៗដាក់ៗរបះរបើងរឿយៗ; ប្លើកៗរឿយៗ :
“ក្ដាររលាស់អំប៉ើក; សត្វប៉ាក់ប៉ើកកម្រើកកន្ទុយអំប៉ើកៗ ដំណើរវាក៏អំប៉ើកៗដែរ (គេហៅវាថា សត្វប៉ាក់ប៉ើក)។”