វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អំពល់
ន. [អំ-ពល់]
កង្វល់ឬសេចក្ដីខ្វល់ចិត្ត, ដំណើរដែលនាំឱ្យមានរវល់ខ្វល់ចិត្ត :
កង្វល់ឬសេចក្ដីខ្វល់ចិត្ត, ដំណើរដែលនាំឱ្យមានរវល់ខ្វល់ចិត្ត :
កង្វល់ឬសេចក្ដីខ្វល់ចិត្ត, ដំណើរដែលនាំឱ្យមានរវល់ខ្វល់ចិត្ត :
“មានអំពល់, អស់អំពល់។”
(សំនួន.) កុំរវល់!, កុំអើពើ! :
“កុំអំពល់! តាមតែគេចុះ!”
នាំឱ្យមានអំពល់។
“”
មានទុក្ខ។
“”
រវល់អី!
“”
(កុំប្រើថា សេក្ដីអំពល់ឬការអំពល់ ដូច្នេះឡើយ)។