វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អ៊ឹះអ៊ះ
សូរលាន់មាត់ដោយក្រោធខ្លាំង ឬដោយខំប្រឹងលើករបស់ធ្ងន់ជាដើម :
សូរលាន់មាត់ដោយក្រោធខ្លាំង ឬដោយខំប្រឹងលើករបស់ធ្ងន់ជាដើម :
សូរលាន់មាត់ដោយក្រោធខ្លាំង ឬដោយខំប្រឹងលើករបស់ធ្ងន់ជាដើម :
“ខឹងអ៊ឹះអ៊ះទះកន្ទេល។”
(ព.ប្រ.) ខំប្រឹងស្ទុះស្ទាដោយឈឺចិត្តតែរាល់គ្នា :
“បងប្អូនក្នុងស្រុកគេអ៊ឹះអ៊ះជួយខ្ញុំតែរាល់គ្នា។”
(និយាយថា អ៊ុះអ៊ះ ក៏បាន។ ប្រើជា អ៊ុះអ៊ះ ក៏បាន)។