វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អ្នកងារ
ន. [នាក់-ងា]
អ្នកធ្វើការងារមានកម្រិតតាមរាជប្បញ្ញត្តិ គឺជនដែលត្រូវទោសរបឹបជាដើមហើយធ្លាក់ខ្លួនទៅជាមនុស្សថ្នាក់ទី ៤(សូទ្រៈ) ជាប់ជាពូជវង្សតរៀងទៅឬជនដែលកើតក្នុងពូជវង្សនោះ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកធ្វើការងារមានកម្រិតតាមរាជប្បញ្ញត្តិ គឺជនដែលត្រូវទោសរបឹបជាដើមហើយធ្លាក់ខ្លួនទៅជាមនុស្សថ្នាក់ទី ៤(សូទ្រៈ) ជាប់ជាពូជវង្សតរៀងទៅឬជនដែលកើតក្នុងពូជវង្សនោះ :
ឧទាហរណ៍
“ពួកអ្នកងារ, ពូជអ្នកងារ (មានច្រើនពួកច្រើនពូជ)។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ្ទ. ព្រៃងារ វេស្សៈឬវៃស្យៈ ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ លើកលែងមិនឱ្យមានអ្នកងារពីក្នុងឆ្នាំរោងចត្វាស័ក ព.ស. {¥¥}២{££}{¥¥}៤{££}{¥¥}៣{££}{¥¥}៦{££} គ.ស. {¥¥}១{££}៨៩{¥¥}២{££}; តាំងពីនោះមក ពាក្យថា អ្នកងារ ថា ព្រៃងារ ក៏បាត់បន្តិចម្ដងៗ ដរាបមកដល់សម័យបច្ចុប្បន្ននេះ។ ម.ព. វណ្ណៈ{¥¥}២{££} ផង)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់