វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អ្នកសិល្ប៍
ន. [នាក់-សិល]
អ្នកមានសិប្បៈ, អ្នកចេះសិល្បវិទ្យា។ ខ្មែរប្រើជាពាក្យហៅមនុស្សដែលលើកខ្លួនជាអ្នកបុណ្យ បញ្ចុះបញ្ចូលប្រជាជនអ្នកឆោតល្ងង់ តាំងហោមពិធីប្រសិទ្ធីសិល្បវិទ្យា កជាទ័ពក្បត់ផែនដី :
អ្នកមានសិប្បៈ, អ្នកចេះសិល្បវិទ្យា។ ខ្មែរប្រើជាពាក្យហៅមនុស្សដែលលើកខ្លួនជាអ្នកបុណ្យ បញ្ចុះបញ្ចូលប្រជាជនអ្នកឆោតល្ងង់ តាំងហោមពិធីប្រសិទ្ធីសិល្បវិទ្យា កជាទ័ពក្បត់ផែនដី :
អ្នកមានសិប្បៈ, អ្នកចេះសិល្បវិទ្យា។ ខ្មែរប្រើជាពាក្យហៅមនុស្សដែលលើកខ្លួនជាអ្នកបុណ្យ បញ្ចុះបញ្ចូលប្រជាជនអ្នកឆោតល្ងង់ តាំងហោមពិធីប្រសិទ្ធីសិល្បវិទ្យា កជាទ័ពក្បត់ផែនដី :
“កើតមានអ្នកសិល្ប៍ទៅតាំងសិល្ប៍ប្រសិទ្ធីកងទ័ពក្នុងព្រៃភ្នំ។”
(ម.ព. សិល្ប)។