វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អ្ហែង
សព្វ. [អ្ហែង]
ឯង។ ពាក្យសាមញ្ញសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ អា ថា អាអ្ហែង គឺអាឯង :
ឯង។ ពាក្យសាមញ្ញសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ អា ថា អាអ្ហែង គឺអាឯង :
ឯង។ ពាក្យសាមញ្ញសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ អា ថា អាអ្ហែង គឺអាឯង :
“អាអ្ហែងមកពីណា?; អាអ្ហែងនេះផ្ដាសណាស់!; ចាំឪអាអ្ហែងមក៍សិន!”
(ប្រយ័ត្ន! កុំសរសេរ អារ៉ែង។ ម.ព. អ្ងែង ផង)។