វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឥន្ធនៈ
ន. [អិន-ធៈ-នៈ]
របស់សម្រាប់ដុត; គ្រឿងដុត (មានឧសជាដើម) ; ប្រើជា ឥន្ធនវត្ថុ ឬ ភណ្ឌ ក៏បាន។
របស់សម្រាប់ដុត; គ្រឿងដុត (មានឧសជាដើម) ; ប្រើជា ឥន្ធនវត្ថុ ឬ ភណ្ឌ ក៏បាន។
របស់សម្រាប់ដុត; គ្រឿងដុត (មានឧសជាដើម) ; ប្រើជា ឥន្ធនវត្ថុ ឬ ភណ្ឌ ក៏បាន។
“”
(ម.ព. សមិន្ធន៍ ផង)។