វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឥស្សរិយ
ន. [អ៊ិស-សៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ]
ភាវៈជាធំ, ជាចម្បង; ដំណើរជាធំលើសលែង; ភាពឬភាវៈនៃអ្នកធំ, នៃអ្នកជាម្ចាស់គេ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ភាវៈជាធំ, ជាចម្បង; ដំណើរជាធំលើសលែង; ភាពឬភាវៈនៃអ្នកធំ, នៃអ្នកជាម្ចាស់គេ :
ឧទាហរណ៍
“បានឥស្សរិយៈ, ឡើងឥស្សរិយៈ។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់