វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧក្កដ្ឋៈ
គុ. [អ៊ុក-ក័ត-ឋៈ]
(ម.ព. ឧក្កដ្ឋ)។
(ម.ព. ឧក្កដ្ឋ)។
(ម.ព. ឧក្កដ្ឋ)។
“”
ដំណើរឬរឿងឧក្រិដ្ឋ (រឿងធំ, រឿងធ្ងន់)។
“”
ទោសឧក្រិដ្ឋ (ទោសធ្ងន់)។
“”
ធម៌ឧត្តម។
“”
កំណត់, កម្រិត, ការប្រិតយ៉ាងតឹង។
“”
បាត្រខ្នាតធំ (បាត្រយ៉ាងធំ)។
“”
បញ្ញត្តិយ៉ាងតឹង (ការហាមដោយដាច់ខាត)។
“”
ប្រតិបត្តិយ៉ាងតឹង (ការកាន់តឹង)។
“”
បដិបទាយ៉ាងតឹង (ការកាន់តឹង)។
“”
ខ្នាតយ៉ាងធំ, (ខ្នាតធំ)។
“”
ភាពឧត្តម។
“”