វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧច្ឆេទវាទិន
ន. [អ៊ុច-ឆេ-ទៈ-វា-ទិន]
អ្នកដែលនិយាយមិនពាំត្រណោត។ (ព.ពុ.) អ្នកដែលនិយាយប្រកាន់ឧច្ឆេទទិដ្ឋិ។
អ្នកដែលនិយាយមិនពាំត្រណោត។ (ព.ពុ.) អ្នកដែលនិយាយប្រកាន់ឧច្ឆេទទិដ្ឋិ។
អ្នកដែលនិយាយមិនពាំត្រណោត។ (ព.ពុ.) អ្នកដែលនិយាយប្រកាន់ឧច្ឆេទទិដ្ឋិ។
“”
(វេវ. ឧច្ឆេទវាទី។ បើស្ត្រីជា ឧច្ឆេទវាទិនី)។