វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧជ្ឈាន
ន. [អ៊ុច-ឈាន]
ការសម្លឹងរំពៃទោសដើម្បីរិះគន់គេ, ការនិយាយអាក្រក់ពីគេ, ការពោលទោសគេ, ការនិយាយដើមគេ; សេចក្ដីរិះគន់គេ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៧ ន័យនិយមន័យ
១
ការសម្លឹងរំពៃទោសដើម្បីរិះគន់គេ, ការនិយាយអាក្រក់ពីគេ, ការពោលទោសគេ, ការនិយាយដើមគេ; សេចក្ដីរិះគន់គេ :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) កុំប្រើឧជ្ឈាន ព្រោះនាំឱ្យមាន កំហុសលើខ្លួន បើបានជាជ្រុល ម្ដងហើយកុំផ្ទួន ក្រែងលោគាប់ជួន ដល់បង់កេរ្តិ៍ឈ្មោះ។”
២
ការពោលទោសគេ គឺការនិយាយរិះគន់ឬនិន្ទាត្មះតិះដៀលគេដោយមានហេតុឬដោយឥតហេតុ :
ឧទាហរណ៍
“ឧជ្ឈានកម្មរបស់បុថុជ្ជនមានសមហេតុសមផលខ្លះ ឥតសមហេតុសមផលខ្លះ។”
៣
ការលះឧជ្ឈានភាព។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
ភាវៈឬដំណើរនិយាយអាក្រក់ពីគេ។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
សេចក្ដីកួចកាន់ក្នុងការរិះគន់គេ, ការរំពៃទោសគេដោយសេចក្ដីរិះគន់។
ឧទាហរណ៍
“”
៦
(ម.ព. ឧជ្ឈានសញ្ញី)។
ឧទាហរណ៍
“”
៧
អ្នកដែលប៉ិនឬហៃខាងការរិះគន់គេ។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា ឧជ្ឈានសញ្ញិនី)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់