ឧដ្ឋាន
ការក្រោក; ការក្រោកពីដេក; សេចក្ដីព្យាយាមក្លៀវក្លា, សេចក្ដីខំប្រឹងពេញកម្លាំង សេចក្ដីក្រវើនក្រតើនធ្វើការដោយមិនខ្ជិលច្រអូស :
ការក្រោក; ការក្រោកពីដេក; សេចក្ដីព្យាយាមក្លៀវក្លា, សេចក្ដីខំប្រឹងពេញកម្លាំង សេចក្ដីក្រវើនក្រតើនធ្វើការដោយមិនខ្ជិលច្រអូស :
ការក្រោក; ការក្រោកពីដេក; សេចក្ដីព្យាយាមក្លៀវក្លា, សេចក្ដីខំប្រឹងពេញកម្លាំង សេចក្ដីក្រវើនក្រតើនធ្វើការដោយមិនខ្ជិលច្រអូស :
“មនុស្សមានឧដ្ឋានៈ តែងចួបប្រទះប្រយោជន៍ជាដរាបពុំដែលខាន។ (សុភាសិត) អ្នកមានឧដ្ឋាន តែងបានទ្រព្យធន។ (ព.កា.) ឧដ្ឋានគឺព្យាយាម មិនទីមទាមដោយក្ដីខ្ជិល មិនក្រាញឱ្យរេចរិល អាចរំកិលបង្វិលការ។ ជាគុណធម៌ថ្លៃ អ្នកឈ្លាសវៃមានវិចារណ៍ ពុំដែលមានថ្លោះការ ព្រោះដោយសារមានឧដ្ឋាន។”
កាលឬវេលាដែលត្រូវក្រោក។
“”
ភាវៈនៃឧដ្ឋានៈ។
“”
(ម.ព. ឧដ្ឋានវន្ត)។
“”
អ្នកដែលមានឧដ្ឋានៈ។
“”
(ម.ព. ឧដ្ឋានវន្ត)។
“”
(ម.ព. ឧដ្ឋានកាល)។
“”
ការកំណត់វេលាដែលត្រូវភ្ញាក់ឬត្រូវក្រោកពីដេក :
“គួរធ្វើឧដ្ឋានសញ្ញារាល់ពេលដែលរៀបដេក។”
ការបរិបូណ៌ដោយសេចក្ដីខំប្រឹងពេញកម្លាំង :
“ឧដ្ឋានសម្បទាជាជំនួយជួយឱ្យភ័ព្វព្រេងសំណាងចេញមុខឱ្យផល។”
សម័យដែលត្រូវក្រោក; សម័យដែលត្រូវខំប្រឹងប្រែងធ្វើកិច្ចការដោយពេញកម្លាំង :
“(ព.កា.) ប្រទះឧដ្ឋានសម័យ ត្រូវប្រឹងកែខៃឱ្យទាន់គេ កុំនៅទម្រន់ដោយធ្វេសទ្វេ គេភ្ញាក់ពីដេកយើងត្រូវភ្ញាក់។ គេផ្ដើមកិច្ចការយើងត្រូវផ្ដើម កុំអើតអើមត្រាតែខ្លួនធ្លាក់ ព្រយុងចំហុងផុងខូចល័ក្ខណ៍ រអាក់រអួលដួលសន្លប់។ល។”
(បើស្ត្រីជា ឧដ្ឋានវន្តី ឬឧដ្ឋានវតី)។