វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឧត្តរិ

គុ., គុ.កិ. [អ៊ុត-តៈ-រ៉ិ]

ក្រៃលែង, លើសលែង, លើសទៅទៀត; ច្រើនលើសទៅទៀត; ដែលជាងគេ; តទៅ, តទៅទៀត; ទៀត; ខាងលើ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១១ ន័យ
១

ក្រៃលែង, លើសលែង, លើសទៅទៀត; ច្រើនលើសទៅទៀត; ដែលជាងគេ; តទៅ, តទៅទៀត; ទៀត; ខាងលើ។

ឧទាហរណ៍

“”

២

សម្ដីលើសពីហេតុពិត, សម្ដីបំផ្លើស, សម្ដីភូតភរ :

ឧទាហរណ៍

“សម្ដីឧត្តរិ គឺសម្ដីលើសពីធម្មតា។”

៣

មនុស្សវិសេសក្រៃលែងជាងមនុស្សធម្មតា (ឧត្តរិមនុស្ស)។ ខ្មែរប្រើជា "មនុស្សអ្នកអួតអាងហួសហេតុ, មនុស្សភូតភរ"។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ការទៅមកបន្តគ្នាមិនដាច់។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

លើសពីបីខែ, ជាងបីខែ។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

លើសពីពីរយប់, ជាងពីរយប់។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

ឈ្មោះសម្លខាប់មួយប្រភេទ (លោកអ្នកចេះបាលីខ្លះយល់ថា សម្លការី ប៉ុន្តែតាមសេចក្ដីពន្យល់ក្នុងវិន័យថា ឧត្តរិភង្គ នេះជា ព្យញ្ជនាហារ គឺជាម្ហូបខាប់ឬម្ហូបគោក បែបដូចជា ម្ហូបភ្លា ទេដឹង?)។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

(ព.ពុ.) មគ្គថ្នាក់លើ។

ឧទាហរណ៍

“”

៩

មនុស្សអ្នកមានគុណវិសេសលើសលែងជាងមនុស្សធម្មតា គឺមនុស្សអ្នកបានសម្រេចធម្មវិសេសមានឈានជាដើម រហូតដល់មគ្គផលនិញ្វន :

ឧទាហរណ៍

“ព្រះអរហន្តជាឧត្តរិមនុស្សក្នុងលោក។”

១០

ធម៌របស់ឧត្តរិមនុស្ស។

ឧទាហរណ៍

“”

១១

លាភដ៏លើសលប់; លាភដែលចេះតែបានច្រើនៗមិនដាច់; លាភសម្រាប់ឧត្តរិមនុស្ស; លាភដែលមនុស្សសាមញ្ញមិនអាចនឹងបាន។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់