វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧត្តាន
គុ. [អ៊ុត-តាន]
រាក់; ផ្ងារ; ងាយ។ សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ តាមដោយកវីជ្រើសរើសប្រើ, ដូចជាកាព្យថា :
រាក់; ផ្ងារ; ងាយ។ សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ តាមដោយកវីជ្រើសរើសប្រើ, ដូចជាកាព្យថា :
រាក់; ផ្ងារ; ងាយ។ សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ តាមដោយកវីជ្រើសរើសប្រើ, ដូចជាកាព្យថា :
“សព្ទនេះឧត្តាន ពុំចាំបាច់មាន ការពន្យល់ឡើយ មានន័យរាក់ៗ ងាយយល់ស្រាប់ហើយ ពុំបាច់សួរឆ្លើយ គេក៏យល់បាន។”
ពាក្យងាយយល់។
“”
ហេតុឬដំណើរងាយ។
“”
គំនិតរាក់។
“”
ភាពរាក់ឬងាយ។
“”
(ម.ព. ឧត្តានចិន្តា)។
“”
ការដេកផ្ងារ, ដំណេកផ្ងារ។
“”