វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧត្តាស
ន. [អ៊ុត-តា-សៈ]
សេចក្ដីខ្លាចខ្លាំង, សេចក្ដីតក់ស្លុត។ សរសេរជា ឧត្តាសៈ ឬ ឧត្រាសៈ ក៏បាន សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យតាមដោយកវីត្រូវការប្រើ :
សេចក្ដីខ្លាចខ្លាំង, សេចក្ដីតក់ស្លុត។ សរសេរជា ឧត្តាសៈ ឬ ឧត្រាសៈ ក៏បាន សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យតាមដោយកវីត្រូវការប្រើ :
សេចក្ដីខ្លាចខ្លាំង, សេចក្ដីតក់ស្លុត។ សរសេរជា ឧត្តាសៈ ឬ ឧត្រាសៈ ក៏បាន សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យតាមដោយកវីត្រូវការប្រើ :
“ដើរក្នុងព្រៃជ្រៅ ក្រឡេកមើលទៅ ឃើញសត្វរមាស ឈរស្ពឹងពីមុខ ក៏កើតឧត្រាស ឃើញក្ដីវិនាស នៅជិតបង្កើយ។”
ហេតុឬដំណើរដែលគួរឱ្យខ្លាចខ្លាំង។
“”
ចិត្តតក់ស្លុត។
“”
ទីដែលគួរឱ្យខ្លាចខ្លាំង។
“”
(ម.ព. ឧត្តាសដ្ឋាន)។
“”
ភាពនៃសេចក្ដីតក់ស្លុត, ដំណើរតក់ស្លុត។
“”
(ម.ព. ឧត្តាសការណ៍)។
“”
(ម.ព. ឧត្តាសចិត្ត)។
“”
(ម.ព. ឧត្តាសភាព)។
“”
(ម.ព. ឧត្តាសដ្ឋាន)។
“”
(វេវ. ឧត្រាស)។