ឧទក

ទឹក។

កិច្ចដែលមានទឹកជាទីបំផុត គឺកិច្ចដែលស្រេចត្រឹមការលាងទឹក។

ប្រទេសជាទីបំផុតត្រឹមទឹកទ្រដី, ផ្ទៃផែនដីដែលមានទឹកជាទីបំផុតគឺទីបំផុតនៃទឹកទ្រដីទល់នឹងខ្យល់ទ្រទឹក :

កាលឬសម័យមានទឹក គឺរដូវមានភ្លៀង។

ការដែលត្រូវប្រើទឹក។

ការលេងទឹក, ល្បែងហែលទឹក។

(ម.ព. ឧទកកីឡា)។

(ម.ព. ឧទកកីឡា)។

ជម្រៅទឹក, ទឹកជ្រៅ។

ទីដែលមានទឹក; ទីដក់ទឹក។

មហាសមុទ្រ។

ទានទឹក។

ធារទឹក, ទនៃទឹក គឺខ្សែឬសំណុំទឹកដែលធ្លាក់ចុះ។

(ម.ព. ឧទកធារ)។

ការឆ្លងទឹក។

ពាងទឹក, អាងដាក់ទឹក។

(ម.ព. ឧទកដ្ឋាន)។

(ម.ព. ឧទកដ្ឋាន)។

តំណក់ទឹក។

ភ័យអំពីទឹក គឺភ័យដែលកើតអំពីទឹកលិចឬអំពីលង់ទឹក។

ដែលសុទ្ធតែទឹក។

ទឹកសម្រាប់ក្សត្រិយ៍ទ្រង់ស្រង់ (សំ.បា. ឧទក "ទឹក", វារិ "ទឹក" ដែរ ប៉ុន្តែខ្មែរផ្សំប្រើសន្មតជាពាក្យខ្ពស់)។

(ម.ព. ឧទកកាល)។

សំពត់ងូត (រ.ស.) ព្រះឧទកសាដក)។

វិជ្ជាស្ទង់ទឹក (ក្នុងមហាសមុទ្រជាដើម)។

ខ្សែទឹក។

(ម.ព. ឧទកដ្ឋាន)។

(ម.ព. ឧទកសោត)។