វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧទាហរណ៍
ន. [អ៊ុ-ទា-ហ]
ការលើកឡើងឱ្យឃើញ, ការនាំមកពន្យល់ឬចង្អុលឱ្យឃើញ; ព័ស្ដុតាង, បែបយ៉ាង, តួយ៉ាង; គ្រឿងអាង, សំអាង :
ការលើកឡើងឱ្យឃើញ, ការនាំមកពន្យល់ឬចង្អុលឱ្យឃើញ; ព័ស្ដុតាង, បែបយ៉ាង, តួយ៉ាង; គ្រឿងអាង, សំអាង :
ការលើកឡើងឱ្យឃើញ, ការនាំមកពន្យល់ឬចង្អុលឱ្យឃើញ; ព័ស្ដុតាង, បែបយ៉ាង, តួយ៉ាង; គ្រឿងអាង, សំអាង :
“ពាក្យមានឧទាហរណ៍; នាំឧទាហរណ៍មកសម្ដែងឱ្យឃើញច្បាស់; ដូចមានឧទាហរណ៍ថា ...។”