វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧទ្ទេស
ន. [អ៊ុត-ទេស]
ការសម្ដែង; ការនិយាយពន្យល់; សេចក្ដីពន្យល់; ពាក្យអធិប្បាយ, សេចក្ដីអធិប្បាយ; បាលី; មាតិកា។
ការសម្ដែង; ការនិយាយពន្យល់; សេចក្ដីពន្យល់; ពាក្យអធិប្បាយ, សេចក្ដីអធិប្បាយ; បាលី; មាតិកា។
ការសម្ដែង; ការនិយាយពន្យល់; សេចក្ដីពន្យល់; ពាក្យអធិប្បាយ, សេចក្ដីអធិប្បាយ; បាលី; មាតិកា។
“”
ទំនងនៃសេចក្ដីពន្យល់។
“”
បទនៃឧទ្ទេស។
“”
ភត្តដែលសង្ឃឬភត្តុទ្ទេសក៍ចាត់ភិក្ខុឱ្យទៅទទួល (ព.វិ.)។
“”
ការរៀនបាលី ឬការរៀនសេចក្ដីអធិប្បាយ។
“”
អាចារ្យអ្នកបង្រៀនបាលី។
“”
(ម.ព. អាចារ្យ)។