វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧទ្ទោសិត
ន. [អ៊ុត-ទោ-សិត]
ឃ្លាំងដាក់របស់, រោងដាក់អីវ៉ាន់; ឃ្លាំងក្នុងវត្តសម្រាប់ដាក់ភណ្ឌៈផ្សេងៗជារបស់សង្ឃ, ឃ្លាំងសង្ឃ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ឃ្លាំងដាក់របស់, រោងដាក់អីវ៉ាន់; ឃ្លាំងក្នុងវត្តសម្រាប់ដាក់ភណ្ឌៈផ្សេងៗជារបស់សង្ឃ, ឃ្លាំងសង្ឃ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
អ្នករក្សាឃ្លាំងដាក់របស់, ឆ្មាំឃ្លាំងដាក់អីវ៉ាន់ :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) បញ្ចាក់អំពីចរិយានៃ ឧទ្ទោសិតបាល ថា ឧទ្ទោសិតបាល ពុំត្រអាលប៉ុន្មានទេ ប្រយ័ត្នឥតធ្វេសទ្វេ ខ្លាចក្រែងគេលួចរបស់។ រាល់ថ្ងៃរែងព្រួយគិត ខំពិនិត្យទ្រព្យទាំងអស់ ជួនក្រែងមានរលស់ ឬ គង់នៅសព្វគ្រប់ទេ។”
៣
(ម.ព. ឧទ្ទោសិតបាល)។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
(ម.ព. ឧទ្ទោសិតបាល)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់